Menu
About The Parents
ศูนย์ดูแลสุขภาพและฟื้นฟูแบบองค์รวม ที่มุ่งเน้นการยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ เราดูแลทั้งร่างกาย จิตใจ และความสัมพันธ์อันล้ำค่าภายในครอบครัว เพราะทุกช่วงเวลาของชีวิตสมควรได้รับความหมาย ความสุข และความพึงพอใจ
ผู้ป่วยบางโรคขี้ตกใจ ตกใจแรงกว่าปกติ เกิดจากอะไร? พร้อมวิธีป้องกันอุบัติเหตุที่ผู้ดูแลควรรู้
เคยสังเกตไหมคะว่า ผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยบางคนมีอาการตกใจง่ายกว่าปกติ เพียงได้ยินเสียงดัง มีคนเดินเข้ามาใกล้กะทันหัน หรือมีคนสัมผัสตัวโดยไม่ทันตั้งตัว ก็อาจสะดุ้งแรง ตัวเกร็ง เสียการทรงตัว หรือมีอาการหวาดกลัวมากกว่าที่เคยเป็น
อาการเหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับผู้ป่วยที่มีปัญหาด้านการทรงตัว กล้ามเนื้ออ่อนแรง หรือมีความผิดปกติของสมองและระบบประสาท การตกใจอย่างรุนแรงอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการหกล้มและอุบัติเหตุได้
แล้วอาการตกใจง่ายเกิดจากอะไร? เป็นสัญญาณของโรคหรือไม่? และครอบครัวควรดูแลอย่างไรเพื่อให้ผู้ป่วยใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัย?
อาการตกใจง่ายอาจเกิดได้จากหลายสาเหตุ ไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยทุกคนจะมีโรคทางสมองเสมอไป โดยสาเหตุที่ควรพิจารณา ได้แก่
สมองมีหน้าที่ประมวลผลสิ่งเร้าและควบคุมการตอบสนองต่อความตกใจ หากมีความผิดปกติจากโรคทางสมองหรือระบบประสาท ผู้ป่วยบางรายอาจตอบสนองต่อเสียง การสัมผัส หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันแตกต่างจากเดิม
ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอาจมีปัญหาด้านการเคลื่อนไหว การทรงตัว การรับรู้ หรือการประมวลผลสิ่งเร้าแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล หากตกใจแล้วสะดุ้งหรือขยับตัวอย่างรวดเร็ว อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเสียหลัก โดยเฉพาะผู้ที่มีแขนขาอ่อนแรงอยู่เดิม
ผู้สูงอายุบางรายอาจมีการเปลี่ยนแปลงด้านการรับรู้ ความจำ และการประมวลผลข้อมูล ทำให้รู้สึกสับสนหรือหวาดกลัวเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คุ้นเคย โดยเฉพาะเมื่อมีเสียงดังหรือมีคนเข้ามาใกล้โดยไม่ทันสังเกตุ
ความเครียด การพักผ่อนไม่เพียงพอ หรือความวิตกกังวลอาจทำให้บางคนมีความไวต่อสิ่งกระตุ้นมากขึ้น และตอบสนองต่อเหตุการณ์กะทันหันอย่างรุนแรง
ยาบางชนิดอาจทำให้เกิดอาการเวียนศีรษะ ง่วงซึม หรือการทรงตัวผิดปกติ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุได้ หากมีอาการตกใจง่ายร่วมกับความสับสนที่เกิดขึ้นใหม่ ควรพิจารณาสาเหตุทางสุขภาพอื่น ๆ ด้วย
หากอาการเกิดขึ้นบ่อย รุนแรงขึ้น หรือเพิ่งเริ่มเกิดหลังจากเปลี่ยนยา ควรปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินสาเหตุ ไม่ควรหยุดยาด้วยตนเอง
สำหรับผู้ป่วยที่มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหวหรือการทรงตัว การตกใจอาจส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุได้ เช่น
โดยเฉพาะผู้ป่วยที่เคยหกล้ม มีแขนขาอ่อนแรง หรือจำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยเดิน ควรได้รับการดูแลเรื่องความปลอดภัยอย่างใกล้ชิด
แม้จะไม่สามารถป้องกันอาการตกใจได้ทุกครั้ง แต่ผู้ดูแลสามารถลดสิ่งกระตุ้นและลดความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุได้ด้วยวิธีต่อไปนี้
หลีกเลี่ยงการตะโกน เรียกเสียงดัง หรือสัมผัสตัวผู้ป่วยโดยไม่ให้สัญญาณเตือนก่อน ควรเดินเข้าไปในระยะที่ผู้ป่วยมองเห็น เรียกชื่อด้วยน้ำเสียงสงบ และบอกก่อนว่าจะช่วยทำอะไร
สังเกตว่าผู้ป่วยมักตกใจจากอะไร เช่น เสียงโทรศัพท์ เสียงประตูปิดดัง สัตว์เลี้ยงวิ่งผ่าน หรือการเปลี่ยนกิจกรรมอย่างกะทันหัน จากนั้นปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม
หากผู้ป่วยมีปัญหาการทรงตัว ควรช่วยพยุงตามระดับความสามารถ และให้ผู้ป่วยเปลี่ยนท่าช้า ๆ ไม่รีบลุกหรือเดินทันทีเมื่อสะดุ้งตกใจ หากมีความเสี่ยงสูง ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเกี่ยวกับวิธีเคลื่อนย้ายที่ปลอดภัย
ให้ผู้ป่วยรับประทานยาตามแพทย์สั่ง พักผ่อนให้เพียงพอ และเข้ารับการประเมินเมื่อมีอาการผิดปกติ หากสงสัยว่ายาเป็นสาเหตุ ควรแจ้งแพทย์หรือเภสัชกรเพื่อพิจารณา ไม่ควรปรับยาเอง
หากผู้ป่วยมีประวัติหกล้ม เดินไม่มั่นคง หรือมีอาการตกใจรุนแรง ควรมีผู้ดูแลอยู่ใกล้ในช่วงทำกิจกรรมเสี่ยง เช่น การเดิน การเข้าห้องน้ำ และการขึ้นลงบันได
หากอาการตกใจง่ายเกิดขึ้นใหม่ เป็นมากขึ้นอย่างชัดเจน หรือมีอาการอื่นร่วมด้วย ควรเข้ารับการตรวจเพื่อหาสาเหตุ
ควรโทรแจ้งบริการการแพทย์ฉุกเฉินทันที หากมีอาการต่อไปนี้
หากอยู่ในประเทศไทย สามารถโทร 1669 เพื่อขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ฉุกเฉินได้
ผู้ป่วยแต่ละคนมีสาเหตุและข้อจำกัดแตกต่างกัน การดูแลจึงควรเริ่มจากการประเมินสุขภาพ ความสามารถในการเคลื่อนไหว การทรงตัว สภาพแวดล้อม และความต้องการเฉพาะบุคคล
การดูแลที่เหมาะสมอาจประกอบด้วยการฝึกเคลื่อนไหวและการทรงตัว การปรับสภาพแวดล้อม การดูแลกิจวัตรประจำวัน และการให้คำแนะนำแก่ครอบครัว เพื่อช่วยลดความเสี่ยงต่อการหกล้มและส่งเสริมให้ผู้ป่วยทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้อย่างปลอดภัยมากขึ้น
The Parents ใส่ใจทุกขั้นตอนของการดูแล
สำหรับครอบครัวที่กำลังดูแลผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยที่ต้องการความช่วยเหลือ การมีทีมดูแลที่เข้าใจข้อจำกัดของผู้ป่วยเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยให้การใช้ชีวิตประจำวันมีความปลอดภัยและอุ่นใจมากขึ้น
The Parents Wellness and Rehabilitation ให้ความสำคัญกับการดูแลและฟื้นฟูอย่างเหมาะสมกับแต่ละบุคคล โดยคำนึงถึงสุขภาพ ความสามารถในการเคลื่อนไหว และความต้องการของผู้ป่วย พร้อมส่งเสริมให้ครอบครัวมีความเข้าใจในการดูแลอย่างถูกวิธี
เพราะการดูแลที่ดี ไม่ใช่เพียงการช่วยเหลือเมื่อเกิดปัญหา แต่คือการเตรียมความพร้อมเพื่อป้องกันความเสี่ยง และช่วยให้คนที่คุณรักมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
หมายเหตุ: อาการตกใจง่ายไม่ใช่ลักษณะเฉพาะของโรคใดโรคหนึ่ง และไม่สามารถใช้วินิจฉัยโรคได้จากอาการเพียงอย่างเดียว ควรปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์เพื่อประเมินสาเหตุและวางแผนการดูแลที่เหมาะสม
สนใจบริการดูแลและฟื้นฟูผู้สูงอายุหรือผู้ป่วย ติดต่อ The Parents
Tel. 02-091-1956, 095-167-1839, 081-248-0962
Line OA: @tmnc | https://lin.ee/ifpiZEf
Website: https://theparents.com
การเดินทางสะดวกเชื่อมต่อถนนได้หลายเส้นทาง ถนนราษฎร์พัฒนา มาทางเส้นรามคำแหง หรือ
ตาม GPS GOOGLE MAP : https://maps.app.goo.gl/amz3XooojtQPy9Pn7
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
อาการตกใจง่ายอาจเกิดจากหลายสาเหตุ เช่น ความวิตกกังวล ความเครียด การเปลี่ยนแปลงด้านการรับรู้ตามวัย โรคทางสมองและระบบประสาท หรือผลข้างเคียงจากยาบางชนิด หากอาการเกิดขึ้นใหม่หรือรุนแรงขึ้น ควรปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินหาสาเหตุ
อาการตกใจรุนแรงไม่ได้หมายความว่าผู้ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดสมองเสมอไป แต่ผู้ป่วยที่เคยเป็นโรคหลอดเลือดสมองอาจมีปัญหาด้านการเคลื่อนไหวและการทรงตัว ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อการหกล้ม หากมีอาการหน้าเบี้ยว แขนขาอ่อนแรง หรือพูดไม่ชัดเกิดขึ้นฉับพลัน ควรโทร 1669 ทันที
ผู้ดูแลควรเข้าหาผู้ป่วยอย่างนุ่มนวล พูดด้วยน้ำเสียงสงบ แจ้งให้ทราบก่อนสัมผัสตัว ลดเสียงรบกวน และจัดพื้นที่ให้ปลอดภัย โดยเฉพาะบริเวณทางเดินและห้องน้ำ เพื่อช่วยลดความเสี่ยงต่อการเสียหลักและหกล้ม
ควรเก็บสิ่งกีดขวางทางเดิน ใช้พื้นหรือแผ่นกันลื่น จัดแสงสว่างให้เพียงพอ ติดตั้งราวจับ และช่วยพยุงผู้ป่วยขณะลุกเดินตามความจำเป็น หากผู้ป่วยมีปัญหาการทรงตัว ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเพื่อวางแผนการฝึกและการเคลื่อนไหวอย่างปลอดภัย
หากอาการตกใจง่ายส่งผลต่อการเดิน การทรงตัว หรือการทำกิจวัตรประจำวัน ควรได้รับการประเมินจากบุคลากรทางการแพทย์ เพื่อพิจารณาความจำเป็นในการฟื้นฟู เช่น การฝึกการทรงตัวและการเคลื่อนไหว รวมถึงการให้คำแนะนำแก่ครอบครัว เพื่อช่วยลดความเสี่ยงต่อการหกล้มและเพิ่มความปลอดภัยในการใช้ชีวิต
